Οικονομία ή πολιτική οικονομία?

Posted on 8 Αύγουστος, 2012 από

0


Ένα hedge fund επέστρεψε περί τα $2 δις κεφάλαιο σε πελάτες του επικαλούμενο αδυναμία επενδύσεων λόγω πρωτοφανούς πολιτικού ρίσκου στην Ευρώπη. Τα hedge funds είναι σημαντικά στον επιμερισμό κεφαλαίων στην αγορά και η κίνηση αυτή σηματοδοτεί πιθανή αδυναμία των αγορών να χρηματοδοτήσουν την Ευρώπη.

Οι αγορές και η πολιτική συνδέονται. Το θεμέλιο των αγορών, η Ανώνυμη Εταιρία με περιορισμένη ευθύνη για τους μετόχους της, είναι πολιτικό κατασκεύασμα.  Η ευμάρεια των αγορών ήταν μοναδική στην τελευταία γενιά και άφησε ανενόχλητες τις νομικές δομές της αγοράς. Αυτή η σταθερότητα δεν είναι εφικτή μετά το 2008.  Η οικονομία δεν είναι «οικονομία»,  είναι «πολιτική οικονομία».

Ωστόσο και η πολιτική και η οικονομία έχουν προβλεψιμότητα.  Η Ευρωπαϊκή Ένωση ιδρύθηκε για πολιτικούς λόγους, για να σταματήσουν οι ενδοευρωπαϊκοί πόλεμοι. Για να συνδεθεί η Γαλλία με την Γερμανία.  Μετά τον Β’ ΠΠ, η Γερμανία επανήλθε σαν μεγάλη εξαγωγική δύναμη.  Το ελεύθερο εμπόριο σε μία «Ενωμένη» Ευρώπη ήταν σημαντικό και απαραίτητο για την Γερμανία. Η Γερμανία προώθησε επίσης κανονισμούς, και περιβαλλοντικούς κανονισμούς που ωφέλησαν τις Γερμανικές εταιρίες σε βάρος μικρότερων Ευρωπαϊκών εταιριών, και σε βάρος του ανταγωνισμού.  Το ευρώ προστάτευσε τους Γερμανούς εξαγωγείς από τις πρακτικές πληθωρισμού των πιο αδύναμων χωρών.

Όλα πήγαιναν καλά όσο υπήρχε ευημερία. Αλλά η κρίση του 2008 φανέρωσε τα αρνητικά ισοζύγια συναλλαγών των χωρών της περιφέρειας, και η μονεταριστική πολιτική βασικά προστάτευσε τους Γερμανούς και λιγότερο τους Γάλλους.

Η πολιτική της Μέρκελ είναι η γερμανική πολιτική, εξάρτησης σε εξαγωγές προς «Ευρωπαϊκές» χώρες. Έπεισε τους Γερμανούς ότι φταίνε οι άσωτοι  Νότιοι.  Στην πραγματικότητα η Γερμανία προκάλεσε την κρίση πλημμυρίζοντας την ευρωαγορά με τα προϊόντα της εμποδίζοντας τον ανταγωνισμό με κανονισμούς, και με ευρωδανεικά. Η Μέρκελ έφτιαξε τον μύθο των «πονηρών» Ελλήνων που εκμεταλλεύτηκαν την Deutsche Bank.  H Μέρκελ δεν μπορούσε να αφήσει κάποια χώρα να φύγει από το ευρώ γιατί αυτό θα είχε συνέχεια και θα τέλειωναν οι Γερμανικές εξαγωγές.

Στο τέλος, η Γερμανία θα έπρεπε να απορροφήσει το κόστος του εγχειρήματος, αλλά η Μέρκελ ζήτησε ανταλλάγματα ελέγχου που σήμαιναν απώλεια κυριαρχίας.  Κάτι που οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δεν θέλουν και που δεν πιστεύουν ότι χρειάζεται να εκχωρήσουν αφού η Γερμανία, μάλλον θα ενέδιδε. Η Γερμανία έχει περισσότερο ανάγκη την «Ευρωπαϊκή ‘Ενωση», και η Μέρκελ είναι παγιδευμένη στην μπλόφα της.

Έχουμε μπει σε περίοδο που πολιτικές προτεραιότητες θα υπερισχύουν των αγορών — αν αγνοήσουμε την διαφθορά και την ηλιθιότητα. Οι πολιτικοί είναι προβλέψιμοι, και αυτό μάς επαναφέρει στον Adam Smith, που έγραψε για Έθνη, και για πολιτική οικονομία.

August 7, 2012 | 0902 GMT
By George Friedman (Stratfor)

http://archaeopteryxgr.blogspot.gr/

Advertisements
Ετικέτα:
Posted in: Απόψεις